بورس پرس: علت اصلی وضعیت ناخوشایند شرکتهای سیمانی و ۵ راهکار برای نجات صنعت

بورس پرس: علت اصلی وضعیت ناخوشایند شرکتهای سیمانی و ۵ راهکار برای نجات صنعت : عنوان 
1396/09/26 : تاریخ انتشار

علیرضا راستگو در گفت وگو با پایگاه خبری بورس پرس، با اشاره به اینکه ارزان فروشی هم مانند گران فروشی اقدامی نامناسب بوده و به مصلحت کشور نیست، اظهار داشت: صنعت سیمان به رغم سرمایه گذاری ۳ میلیارد دلاری سال های گذشته و بهره مندی از انواع انرژی ، با وضعیت ناخوشی روبرو بوده که ناشی از برخی ناهماهنگی ها و نبود شرط حیاتی تداوم صنایع یعنی قیمت منصفانه است.

وی ادامه داد: وقت آن رسیده تا وزارت صنعت با هماهنگی ارگان های مانند سازمان امور مالیاتی و تولیدکنندگان مخصوصا” هلدینگ ها برنامه ای اندیشه و اجرا کند تا شرکت های سیمانی طبق الگوی مشخصی حرکت کند. در این زمینه توجه به پیشنهاداتی می تواند در میان و بلندمدت منجر به بهبود صنعت سیمان شود.

این کارشناس ادامه داد: اولین راهکار ، مشخص کردن سهمیه و تکلیف به شرکت های سیمانی که توان صادراتی دارند و تامین نیازهای داخل از طریق شرکت های مستقر در مرکز ایران است. به این ترتیب می توان از کارخانه های سیمان مانند هرمزگان، خوزستان، بهبهان، خاش، کرمان، دشتستان، ساروج، صوفیان ، کردستان ، ایلام و شرکت های سیمان شرق و غرب و…، خواست تا با سهمیه مشخصی زمینه صادرات نظامند را فراهم آورند.

راستگو افزود: این راهکار طی سال های اخیر توسط فولاد سازان اجرایی شده و طی آن شرکت های همجوار مرزها اقدام به صادرات و شرکت های مرکزی ، نیازهای داخلی را تامین کرده اند و حتی برخی از شرکت های این صنعت مانند فولاد خوزستان با صادرات ۷۰ درصد محصولات در سال جاری ، قادر به ارزآوری حدود ۱.۵ میلیارد دلاری شده اند.

وی با اشاره به تجربه عدم توان انجمن سیمان، هلدینگ ها و شرکت های سیمانی به ایجاد ضمانت اجرایی سهمیه بندی و عدم تخفیف در فروش محصول به داخل، تاکید کرد: راهکار دوم این است که وزارت صنعت اقدام پیاده سازی ضمانت هایی برای اجرای دقیق سهمیه بندی و فروش به قیمت منطقی کند. چرا که در صورت ادامه ارزان فروشی و گاه فروش نسیه که منجر به عدم وصول مطالبات می شود، می تواند صنعت سیمان را با مشکلات بیشتری مواجه کند
وی ادامه داد: در این مورد، وزارت صنعت با هماهنگی سازمان امور مالیاتی می تواند اقدام به اخذ مالیات بر ارزش افزوده بیشتر از شرکت های متلخف در رعایت سهمیه بندی و قیمت های مصوب کند.

راستگو در مورد راهکار سوم هم به بورس پرس گفت: توجه وزارت امور خارجه به فراهم کردن بسترهای مناسب برای صادرات سیمان از شمال ، جنوب ، شرق و غرب به کشورهای همسایه و ایجاد شرایطی برای صادرات با قیمت های جهانی و همچنین توسعه حمل و نقل ریلی ، زمینی و دریایی ، می تواند تبعات بسیار مثبتی به همراه داشته باشد.

این کارشناس صنایع ادامه داد: راهکار بعدی نجات صنعت سیمان این است که بانک ها ، صندوق توسعه ملی ، وزارت صنعت و… تا اطلاع ثانونی از شروع به کار هر گونه طرح سیمانی پرهیز کرده و ترجیحا” واحدهایی با پیشرفت ۳۰ تا ۴۰ درصدی را هم تا زمان تعادل بازار سیمان متوقف کنند.

راستگو راهکار پنجم را لزوم استفاده از سیمان و سازه های بتنی در تمام بافت های فرسوده ، مناطق زلزله زده و محروم، طرح های ساختمانی وزارت راه و دیگر ارگان ها و اولویت به مناقصات با سازه های سیمانی دانست و ادامه داد: با این راهکارها و اجرای سیاست های هماهنگ ، می توان طی ۲ سال آینده شاهد بهبود وضعیت صنعت مهم سیمان و برگشت به جایگاه واقعی آن در اقتصاد و کمک به صادرات غیر نفتی بود.